รู้ไว้ นะเพื่อนเอ๋ย ที่เราเคย เล่นด้วยกัน ทุกข์สุข ที่แบ่งปัน ความสัมพันธ์ ไม่จางไป รู้ไว้ นะเพื่อนแก้ว ห่างกันแล้ว อย่าลาไกล สัญญา ที่ให้ไว้ ใช้หัวใจ ไว้จดจำ รู้ไว้ นะเพื่อนรัก เจอกันทัก บ้างสักคำ ความหมาย ยังคงย้ำ การกระทำ ของหัวใจ รู้ไว้ นะเพื่อนเกลอ จำเสมอ ที่พูดไป ว่ารัก และห่วงใย จะยังไง ไม่ทิ้งกัน รู้ไว้ นะเพื่อนแท้ สำคัญแน่ แกกับฉัน คิดถึง ก็นัดวัน มาสังสรรค์ กันเป็นไง รู้ไว้ นะเพื่อนบ้า ถ้านัดมา แล้วไม่ไป จุดจบ เป็นอย่างไร ละเอาไว้ คงรู้กัน รู้ไว้ นะเพื่อนตาย ถ้ามาสาย จะโดนยัน โอเค ถ้าแกนั้น จำผิดวัน ฉันเข้าใจ รู้ไว้ นะเพื่อนกิน ถ้ามีบิล ไม่เป็นไร ก็แก เพื่อนฉันไง กินเข้าไป ล้างด้วยกัน รู้ไว้ นะเพื่อนโง่ ถ้าไม่โก้ อย่าพลัดวัน เพื่อนเพื่อน รอแกนั้น คนสำคัญ อีกหนึ่งใจ รู้ไว้ นะเพื่อนเซ่อ อย่าละเมอ ไปชนใคร รู้ไหม ว่าห่วงใย ห่วงใครใคร ที่เธอชน รู้ไว้ นะเพื่อนเพื่อน อย่าลืมเลือน คำพูดตน ที่ใด ทุกแห่งหน เธอยังวน ในหัวใจ รู้ไว้ นะเพื่อนเอ๋ย อย่าละเลย ให้ใส่ใจ ดูแล ตัวเองไว้ จากกันไกล แต่ใจใกล้กัน

ไม่มีแล้วคนนั่งกินข้าวตรงหน้า
ไม่มีแล้ววาจาอันสดใส
ไม่มีแล้วคำปลอบโยนด้วยหัวใจ
ไม่มีแล้วไม่มีคัยไม่มีเทอ
ไม่มีคนร่วมตากแดดร่วมตากฝน
ไม่มีคนคอยเคียงข้างอยู่เสมอ
ไม่มีคนทุกวันเห็นทุกวันเจอ
ไม่มีเทอฉันจะสุขใด้อย่างไร
ลาแล้วเพื่อนวันวานอันหวานฉ่ำ
ลาแล้วจำไมตรีอันดีใว้
พวกเราเป็นเพื่อนกันตลอดไป
ลาแล้วใจ ลาแล้วจาก ไม่อยากลา

ไม่มีแล้วโรงเรียนระเบียบจัด
ไม่มีแล้วโต๊ะเพิ่งขัดอยากให้เขียน
ไม่มีแล้วฝ่ายปกครองไล่นักเรียน
ไม่มีแล้วพวกท้าเซียนเกรียนทุกคน
ไม่มีแล้วสนามบาสดูเพื่อนเล่น
ไม่มีแล้วตอนเย็นๆตั้งวงแฉ
ไม่มีแล้วพวกหน้าวอกแป้งเด็กแคร์
ไม่มีแล้วป้าแก่ๆขายข้าวแกง
ไม่มีแล้วสนามบอลที่เคยใช้
ไม่มีแล้วสปอตไลท์ที่ไร้แสง
ไม่มีแล้วใอ้พวกชอบแสดง
ไม่มีแล้วคัยคอยแกล้งเมื่อจากกัน
ไม่มีแล้ววันเวลาแสนสนุก
ไม่มีแล้วคืนแสนสุขที่แปรผัน
ไม่มีแล้วเพื่อนสนิทนิจนิรันดร์
ไม่มีแล้วเพื่อนกันตลอดไป คำว่าเพื่อน มีค่าหนัก กว่าคำไหน

คำว่าเพื่อน มีค่าหนัก กว่าคำไหน
คำว่าเพื่อน คือค่าใจ และค่าจิต
คำว่าเพื่อน ควรค่า คะนึงคิด
คำว่าเพื่อน คือมิตร ตลอดกาล