ไม่รู้เหมือนกันทำไมเวลามีความรักแรกๆๆ
อะรัยมันก้อหวาน แต่พอนานๆๆไปมันก้อกร่อย
สักพักก้อจืด สุดท้ายก้อไม่มีรสชาติอะไรเลย
ฮึๆๆ เฮ้อ!ทำมัยจัยเรารู้สึกเจ็บอย่างนี้นะ
ไม่นึกเลยว่าความรักของเราจะจบลงแบบนี้
ในเมื่อคนที่เรารักเค้าไม่เชื่อเราเลย
หรือว่าไปเราไม่เคยทำหั้ยเค้าเชื่อต่างหากล่ะ
การกระทำมันสำคัญกว่าคำพูดสินะ
คำพูดมันก้อแค่ลมปาก  ไม่น่าเชื่อถือเลย
น่าเสียดายเวลาที่คบเหมือนกัน
ไม่รู้ว่าเค้าจะนึกเหมือนเรารึเปล่านะ
คิดถึงเรารึเปล่า แล้วก้อรักเราอยู่รึเปล่า
คงไม่หรอกมั่ง ไม่เห็นเค้าเป็นอะไรเลย
ป่านนี้คงคิดอยู่ละมั่งว่าใช่ไม่ใช่
แต่ก้อช่างเหอะเราบอกแล้วนิ
เค้าไม่เชื่อเอง จะทำงัยด้าย
ก้อคงก้อทำจัยอย่างนี้แหละ
อยากรักเค้าเองนี่หว่าไอ้นุไอ้โง่
เค้าไม่จิงจังกับเราสักหน่อย ยังรักอยู่ด้าย
อาจจะจิงอย่างที่เค้าพูดก้อด้าย คัยจะไปรู้
เรามันโง่เอง ป่านนี้เค้าคงนั่งหัวเราะ มีความสุขมั่ง
คงไม่รู้สึกอะไรเลย  น่าสมเพชตังเองจิงงๆๆ
ที่ต้องมาเปนอย่างนี้ ทำจัยสักพักก้อคงจะหาย
แต่ก้ออีกนาน  ไม่หาแล้วแฟน
ไม่มีจิงจัยเลยสักคน  เรียนหั้ยเต็มที่เลยดีกว่า
พักเรื่องรักสักที...นี่แหละชีวิต